Endspiel in Syrië: de race om Deir ez-Zor (3)

Dus toch Saudi Arabië en Israël to the rescue. Nu de militaire rol van ISIS in Syrië en Irak is uitgespeeld, de Amerikanen, Koerden en SDF (waar waarschijnlijk eenheiden van ISIS in zijn opgegaan)(zie deel II, dat nog gepubliceerd moet worden. Dit is een rush-release) niet in staat zijn om aansluiting tussen het Syrische Nationale Leger en het Irakese leger aan de Syrisch-Irakese grens te verhinderen en de mislukte „gok“ van de Irakese Koerdenleider Barzani om over een onafhankelijk Irakees Koerdistan door de bevolking te laten afstemmen (om vervolgens de controle over op ISIS veroverde olierijke gebieden (Kirkut) aan de nationale regering te verliezen), is het voorlopig onmogelijk om de zogenaamde sjiitische „halve maan“ (Iran-Irak-Syrië-Libanon) te doorbreken. Een horror-scenario voor Israël en andere fervente tegenstanders van Iran die een directe bevoorradingslijn van Teheran richting Beiroet/Hezbollah zien. Het komt nu alles bij elkaar: de verloren oorlog in Syrië (dankzij Iran en Hezbollah), het isoleren van Qatar (Iran vriendelijk gezind), Trump’s door de Israël-lobby ingefluisterde dreigementen richting de Perzische staat voor de VN, de stilgezwegen vernietigingsoorlog in Jemen en zuiveren het Syrisch-Libanese grensgebied van IS en andersoortige extremisten. De „regime-change“ partijen staan op het punt alles te verliezen in de zes jaar durende slachtig in Syrië waardoor de tijd lijkt gekomen om de oorlog uit te breiden en de winnende, en sterker uit de oorlog komende, partijen Hezbollah en (later) Iran direct uit te schakelen.

De huidige ontwikkelingen lopen over meerdere sporen.

-Amerikaanse en Europese special-forces zitten vast in een stuk woestijn bij Al Tanf, in het zuiden van Syrië, en hebben geen strategische rol meer behalve dat Rusland de aldaar aanwezige Amerikaanse basis beschuldigt van het verweigeren van hulp aan vluchtelingen (plus geruchten dat terroristen vanuit het gebied aanvallen uitvoeren).

-De Koerden en het SDF (Syrian Democratic Force) hebben Raqqa en de meeste olie- en gasvelden in de Syrische provincie Deir ez-Zor weten te veroveren maar het is onduidelijk of deze strijdmacht een direct confrontatie met het nationale leger wil aangaan. De Koerden zouden zelfs aan het federale systeem kunnen vasthouden wat zij met Assad zijn overeengekomen.

-De Amerikanen hebben sowieso een probleem met de ondergang van de IS omdat hiermee hun compleet illegale aanwezigheid in Syrië niet meer gerechtvaardigd is.
-De Amerikaanse alliantie (inclusief Nederland) heeft een probleem met de ondergang van ISIS omdat het geen aan het publiek „verkoopbare“ tegenstander heeft om aanwezigheid te rechtvaardigen.

-De afgelopen maanden als de luchtmacht van Al Qaida optredende Israëlies zien met ledeogen de invloed van Iran in Syrië en Irak, en de invloed van Hezbollah in Libanon, groeien.

-Saudi Arabië verliest met ISIS een regime-change speeltje en wahhabitisch, soennitische invloed in Syrië en Irak.

Daarom: timing is alles en juist op het moment dat de IS naar de bladzijden van de geschiedenisboeken wordt verwezen, is daar de Libanese premier Hariri, een Saudisch/Libanese double national en verklaard Hezbollah-tegenstander die min-of-meer gedwongen een regering voerd onder de pro-Hezbollah president Michil Auon. Hariri is de „zoon van“ de vermoorde Libanese premier Hariri (de moord waar nu al jaren een schijnproces in Den Haag om wordt gevoerd) en rijk zakeman die schijnbaar aardig wat geld aan het verliezen is als gevolg van de Saudische economische stagnatie. Daags na een meeting met een Iraanse delegatie verdwijnt de premier richting Saudi Arabië, zet een verhaal over een moord-complot tegen hem in de wereld (wat door zowel het Libanese leger als geheime dienst wordt ontkend), bestempelt Iran als „the root of all evil“ en laat zijn land in politieke chaos terug.

Precies op dat moment begint de Saudische kroonprins Mohammad Bin Salman, 32 jaar oud en door een „soft coup“ op de positie van kroonprins gekomen, een soort „nacht van de lange messen“ tegen zijn politieke tegenstanders onder het mom van „corruptiebestrijding“. Rijen aan prinsen en multi-multi- millionairs worden vastgezet door de prins die met zijn agenda 2030 het land wil klaarmaken voor de tijd na peak-oil.

En noem het bijna „Gleiwitz incident“-achtig toeval maar terwijl de „anti-corruptie“ arrestaties lopen en een Libanese premier om weinig grondhoudende redenen de handdoek in de ring gooit maar met de vinger richting Hezbollah en Iran wijst, vliegt een bodemraket vanuit Jemen richting Riyad. De raket zou zijn afgevuurd door de ansarullah (in westerse propaganda steevast Huthis genoemd) en wordt opgevangen door Saudisch patriot-raketten. Het incident wordt direct tot buitengewone proporties opgeblazen door de Saudisch, met Iran en Hezbollah natuurlijk als schuldigen, wat tot absurde maar gevaarlijke uitspraken als „Libanon heeft ons de oorlog“ verklaard leidt. Bin Salman zelf ziet in de aanval een provocatie van Iran en verklaart dat Saudi Arabië de slag zal vergelden. De raket zelf is een Burkan H2, waarschijnlijk in Jemen in elkaar gezet, en niet werkelijk een door Hezbollah of Iran het land in gesmokkeld wapen.

Als het bovengenoemde al niet ongeloofwaardig genoeg is (natuurlijk zonder vraagtekens weergegeven door de MSM), blijkt uit een gelekte Israëlisch dispatch aan alle Israëlische ambassades dat Saudi Arabië en Israël gecoördineerd het geval “Hariri” willen uitslachten om Hezbollah en Iran als bedreiging te schilderen. Israëlische diplomaten worden opgedragen om druk op de regeringen in hun standplaats uit te oefenen om Hezbollah uit de Libanese politiek te verdrijven en om vooral te benadrukken hoe destabiliserend Iran is voor het Midden Oosten (laten we niet cynisch doen over het algemene optreden van de USA en het westen in de regio en de genadeloze undercover “regime-change” oorlog in Syrië inclusief ondersteuning van terreurgroepen).

De wanhoop spat ervan af. Het is duidelijk dat Israël en Saudi Arabië de vingers jeuken om een oorlog tegen Hezbollah te beginnen en te redden wat er te redden valt in de mislukte, criminele oorlog in Syrië. Het kleine Libanon wederom als schaakstuk tussen de grotere machten in de regio (bovendien wil de Amerikaanse politiek sancties tegen Hezbollah instellen, goede timing, vanwege terreur tegen Amerika).

Het wachten is op een aanleiding.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s