Syrië: Israël mogelijk op het randje van ingrijpen

Nu de proxy-oorlog in Syrië ten gunste van de regering van Assad en de geallieerden Iran, Rusland en Hezbollah dreigt te kantelen (de Amerikanen en Koerden komen te laat in Deir Az Zor aan) ziet het naar uit dat buurland Israël als eerste oorlogspartij in paniek raakt. De joodse staat, dat er niet werkelijk een geheim van maakte de Nusra Brigades en ISIS terroristen rond de Golan Hoogte te helpen en te beschermen en zeer regelmatig (Hezbollah) doelen in Syrië zelf (illegaal) bombardeerde, lijkt zich op te maken voor dieper in grijpen. Niet alleen in Syrië maar vooral in Libanon. De politieke voetsoldaten hebben de afgelopen dagen hun eerste grondwerk verricht. Zo Spoedde Israëls’s premier Netanyahu zich richting het Russische Sochi om (schijnbaar) woedend Poetin een rode lijn voor te schilderen ten aanzien van de toenemende invloed van Iran in Syrië. Zijn minister van Buitenlandse Zaken dreigende zelfs met het bombarderen van het presidentiële paleis van Assad. De Israëlische president Rivlin benadrukte kort daarna tijdens zijn bezoek aan Duitsland het mythische gevaar van Hezbollah voor zijn land (Hezbollah is opgericht ter verdediging) en de honderden (fictieve) raketten die de organisatie richting het beloofde land afschiet terwijl crazy-neocon VN-Afgevaardigde Nikki Haley roept om meer bevoegdheden voor de VN-missie in het gebied tussen Israël en Libanon en zich op werkreis in hezbollah-tunnels begeeft. Niet geheel ontoevallig zijn het Syrische leger, Hezbollah en het Libanese nationale leger bezig het grensgebied gecoordineerd te ruimen van IS-eenheden (die bijvoorbeeld met bussen nu vast zitten in niemandsland) wat Israëlische bedreigingen richting geheel Libanon ontlokt.

Het stijgende Syrische succes aan het front krijgt een eerste schaduwrandje als in een nogal gecoördineerd aandoende samenloop van omstandigheden de VN rapporten publiceert die moeten aantonen dat Assad&co. wel degelijk achter de (compleet onlogische) gifgasaanval van april dit jaar (2017) zaten (Trump zag daags daarvoor af van „regime-change“ in het land). Tegelijkertijd beschiet Israël „uit humanitaire beweegredenen“ een Syrische installatie vanuit het Libanese luchtruim waarvan het vermoedt dat er gifgas wordt geproduceerd. Zonder enige onderbouwing groeit het doelwit in de Mainstream Media uit van „onderzoekscentrum“, naar rakettenbouw-fabriek tot de plek waar de propagandistisch altijd lekker vallende „barrel-bombs“ vandaan komen op smaak gebracht met een snufje „nucleair“. Dat „humanitaire beweegredenen“ en „bommen“ slecht bij elkaar passen en Saudi Arabië merkwaardigerwijze op posities in de VN-commissie indirect verantwoordelijk voor het rapport zit, doet nog geen belletje rinkelen.

Ook niet als geruchten opduiken dat de Saudische kroonprins Mohammed bin Salman, the warrior-prince, op bezoek is geweest in Israël om de situatie in de Syrische proxy-oorlog te bespreken. Alles wordt natuurlijk officieel ontkend, Saudi Arabië en Israël zijn nog steeds officieel vijanden, al delen de beide landen ondertussen veel belangen in de regio (Iran), maar het internet licht op, er wordt gegraven en er lijkt toch wel iets aan het verhaal (zoals de geruchten over Amerikaanse airlifts van ISIS-kopstukken) te kleven.

Met het bij politici inmasseren van Hezbollah als vijand en de ogenschijnlijke samenwerking tussen Israël en Saudi Arabië in de achtergrond, wordt de situatie toch wel erg spannend als de Israëli Defence Force (IDF) ook nog eens de grootste militaire oefening in twintig jaar in het noorden van het land houdt. Doelwit: Hezbollah. Als kleine waarschuwing vliegen Israëlische gevechtsvliegtuigen bijzonder laag over Libanees grondgebied en misschien wel wat overmoedig nu de beroemde Russische luchtafweersystemen S-400 en S-300 keer-op-keer nutteloos lijken tegen Israëlische aanvallen en schendingen.

Premier Netanyahu heeft zelf, naast de regionale ambities van Israël, misschien wel een persoonlijk motief om een “wag-the-dog” uit de kast te halen. Al maanden wordt zijn geregering geteisterd door een corruptieschandaal rond de aankoop van Duitse onderzeeboten en tot overmaat van ramp wordt nu ook mevrouw Netanyahu waarschijnlijk aangeklaagd voor het vervalsen van documenten en fraude.

Alles opgeteld, een aardig kruitvat. Israël gaat zeker niet na zes jaar geïnvesteerd te hebben in het bloedbad in Syrië toezien hoe alles met Assad bij oude blijft inclusief Iraanse troepen gestationeerd Syrië en oorlogsgeharde Hezbollah-strijders op weg naar hun huis aan de Israëlische grens.

Advertenties

2 gedachtes over “Syrië: Israël mogelijk op het randje van ingrijpen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s